اسم چه اهمیتی داره؟ رانندگی با جیپ چروکی جدید جواب‌ها رو می‌ده!

اسم “جیپ” یادآور ایده‌های آزادی هست که توی جنگ با نیروهای فاشیست توی جنگ جهانی دوم شکل گرفت و حالا نماد فردگرایی خشن و قابلیت آفرود هست. اسم “چروکی” همون اسم مردم قوم چروکی هست، اما چندین بار توسط جیپ “تغییر کاربری” داده شده، که محبوب‌ترین اون‌ها برای مدل محبوب “XJ” چروکی بود؛ یک شاسی‌بلند کامپکت جذاب اما ساده که از ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۱ ساخته می‌شد. شرکت مادر جیپ، یعنی استلانتیس، امیدوار هست با جیپ چروکی احیا شده برای مدل ۲۰۲۶، از اون حسن نیت استفاده کنه و به بهبود اوضاع خودش توی بزرگترین بازارش کمک کنه. با این حال، تست شاسی‌بلند سال ما، مسیر پیچیده‌ای رو برای جدیدترین مدل نشون می‌ده.

این چروکی یک انحراف بزرگ برای هم برند و هم این اسم محسوب می‌شه: این اولین خودروی جیپ هست که روی پلتفرم جدید STLA-Large استلانتیس (مشترک با دوج چارجر) ساخته شده و اولین چروکی با پیشرانه‌ی هیبریدی، گیربکس CVT، و بدون امکان درایو چهار چرخ یا جعبه دنده‌ی کمکی دو سرعته هست. زیر کاپوت یک موتور ۱.۶ لیتری توربو ۴ سیلندر خطی و موتور برقی قرار داره که ۲۱۰ اسب بخار قدرت و ۲۳۰ پوند فوت گشتاور تولید می‌کنه و با گیربکس CVT و تمام چرخ متحرک استاندارد جفت می‌شه. نتایج مصرف سوخت هنوز نیومده، اما انتظار می‌ره آمار EPA حدود ۴۲/۳۳/۳۷ مایل بر گالن (شهر/بزرگراه/ترکیبی) باشه. با توجه به قیمت شروع ۳۶,۹۹۵ دلاری که برای کیف پول مناسبه و قیمت ۴۸,۰۸۵ دلاری مدل لوکس Cherokee Overland ما، این معامله‌ی بدی نیست.

شاید طراحان جیپ نگران انگ هیبریدی بودن، به همین دلیل از نشان هیبریدی دوری کردن و طراحی ظاهری خودرو رو طوری انجام دادن که به گفته‌ی خودشون یادآور XJ هست. داوران ما لزوماً ارتباطی رو ندیدن، اما موافق بودن که از نظر ظاهری جذاب هست، هرچند کمی بی‌رنگ و رو. همین در مورد فضای داخلی هم صدق می‌کنه، که فاقد بسیاری از جزئیات پنهان (Easter eggs) هست که از جیپ انتظار داریم و شباهت کمی به داشبورد چارجر داره. با این حال، چروکی بزرگ هست – حدود ۶ اینچ بلندتر از آخرین چروکی که توی سال ۲۰۲۳ اینجا فروخته شد. درهای عقب پهن باز می‌شن، صندلی عقب جادار و برای بزرگسالان مناسبه و فضای بار بزرگی داره – عالی برای ماجراجویی‌های آخر هفته.

با این حال، ممکنه نخواید از مسیر آسفالت خیلی دور بشید. جیپ می‌گه مدل‌های چروکی متمرکز بر آفرود در راهن، اما بیشتر مدل‌ها با مشخصات این Overland مطابقت دارن؛ یعنی فقط ۸.۰ اینچ ارتفاع از سطح زمین، دماغه‌ی پایین و زیربندی آویزان، چند حالت رانندگی آفرود و یک سیستم AWD که می‌تونه تا ۵۰ درصد از قدرت موتور رو به عقب بفرسته.

سیستم انتقال قدرت چروکی توی انتقال نیرو مشکل داشت، هم توی شن سخت که عمقش بیشتر از دیواره‌ی لاستیک نبود و هم موقع شروع حرکت از حالت سکون توی سربالایی. پوشش زیر بدنه‌ی پارچه‌ای مانند هم اولین بار که توی مسیر آفرود ما رفتیم، کنده شد، که این تنها خودرویی بود که توی مسیری که عمدتاً شرایط مسیرهای پارک ملی رو شبیه‌سازی می‌کنه، آسیب دید. همانطور که توی خودروهای دیگه‌ی مجهز به CVT توی این کلاس دیدیم، “شتاب” اسم رمز بازی برای چروکی هست – یک ویژگی کاملاً غیر جیپی و چیزی که مطمئناً توسط رانندگان کم‌تجربه‌تر باعث آسیب‌های جدی‌تر می‌شه.

حداقل توی جاده‌های آسفالت اوضاع بهتره. اگرچه به آرومی سوبارو هست، اما چروکی توی محیط‌های شهری شتاب کافی داره، فرمان‌پذیری اون هیچ توقعی از رانندگانش نداره، و فاصله‌ی محوری بلندش کمک می‌کنه تا توی خیابان‌های ناهموار خوب سواری بده. متأسفانه، بسیاری از خودروهای دیگه‌ی توی این سگمنت رقابتی – از جمله بعضی از رقبای شاسی‌بلند سال – همون کارها رو به خوبی انجام می‌دن، در حالی که نقاط فروش منحصر به فرد خودشون رو هم ارائه می‌دن. برخلاف مدلی که قرار بود از اون تقلید کنه، این چروکی یک شاسی‌بلند کامپکت کاملاً خوبه، اما یه جیپ عالی نیست.

لینک منبع